وجه تسمیه شهسوار

 

مستر رابینو در کتاب سفرنامه گیلان و مازندران خود چنین می نویسد:(( شهسوار بندر خرم آباد است که در نیم فرسخی شمال آن ودر مصب رودخانه مزر(چشمه کیله)  واقع است. این رودخانه از سه نهر تشکیل می یابد:  ولمرود- دوهزار-سه هزار.در موقع عصر امیر اسعد ( فرزند ارشد محمد ولیخان سپهسالار حاکم تنکابن ) با ما به شهسوار آمد. شهسوار و تنکابن از محلات توابع اند که بزرگترین بلوک تنکابن است.

از شهسوار سواره حرکت کردیم از چشمه کیله( مزر) و بعد از پل چوبی که بر نهر سنگسر واقع است عبور کردیم.

اما درباره وجه تسمیه شهسوار چنین نوشته اند هنگامی که آغا محمد خان قاجار در لشکرکشی به گیلان برای هدایت خان حاکم آنجا می رفت سپاهیان به میزبانی مهدی خان خلعتبری حاکم وقت تنکابن شبی را در کنار ساحل دریا به روز آوردند.

روز بعد وقتی با همراهانش آن محل را ترک میکنند و چند کیلومتر از خوابگاه شب دور میشوند پیشکارش متوجه میشود یک شی قابل توجهی را در محلی  که شب بیتوته کرده بودند جا گذاشته اند و چون کسی نام آن محل را نمی دانست به پیک میگوید که همان جایی که صبح شاه سوار بر اسب شد بروید و آن شی را بیاورید. بعدها بر اثر استعمال زیاد آنجا شاه سوار یا شهسوار نامیده شد.                                                                              در پایان باید  به سلیقه کسی که کلمه زیبا و کاملا فارسی شهسوار را بر این شهر زیبا و ساحلی گذاشت آفرین گفت. 

  

|+| نوشته شده توسط صابر مهدیزاده در چهارشنبه 27 اردیبهشت1385 و ساعت 0 قبل از ظهر | 

حدود و وسعت تنکابن- حدود تنکابن در گذشته یعنی زمانی که حکومت محال ثلاث را( تنکابن- کلارستاق- کجور) در بر داشت از طرف شرق رودخانه علمده (رویان) مرز مشترک نور و کجور- از طرف غرب هوسم( رودسر فعلی) بعدا رودخانه معروف سرخابی بوده است – از سمت جنوب محدود به رودبار محمد زمانی – الموت و طالقان بخشهای فعلی قزوین  از شمال به دریای خزر محدود می باشد.

شهرستان تنکابن از آغاز سلسله قاجاریه الی حال در تقسیمات کشوری تابع استان مازندران است.

(در قسمت های بعدی در مورد جدایی تنکابن از استان گیلان برای شما خواهم گفت)

مرکز شهرستان (حکومت نشین ) آن در شهرک خرم آباد بود. از سال 1308  شمسی شهر تنکابن (شهسوار) مقر فرمانداری شده است.

از سال 1320 بخش رودسر خود به شهرستان مستقل تبدیل و از تنکابن منتزع و تابع استان گیلان گردید.

بعدا بخش نوشهر و چالوس نیز به شهرستان مستقل تبدیل و از تنکابن جدا شده است.

در سال 1364 با تصویب شورای انقلاب بخش رامسر نیز به شهرستان مستقل تبدیل گردید.

بنابراین اکنون حد شرقی تنکابن رودخانه نمک آبرود ( مرز مشترک با کلارستاق ) و حد غربی آن رودخانه چالکرود تعیین شده است.

مساحت تنکابن را در حدود 13600 کیلومتر مربع نوشته اند.

 

|+| نوشته شده توسط صابر مهدیزاده در یکشنبه 24 اردیبهشت1385 و ساعت 11 بعد از ظهر | 

وجه تسمیه تنکابن- مستر ه ل  رابینو کنسول انگلیس در کتاب سفرنامه مازندران و استرآباد چنین نقل می کند (تنکابن یعنی شهر  پایین تنکا . در آنوقت قلعه ای به نام تنکا بوده است .این شهر درسال 789 ه.ق در اثر جنگ وآتش سوزی به کلی منهدم گشت). متاسفانه در حال حاضر آثار و خرابه های چنین شهری در آن مکان به هیچ وجه مشاهده نمیشود و لیکن مولانا اولیا اله آملی مولف کتاب تاریخ رویان از قلعه تنکابن نام میبرد (...ملک اردشیربه ازبلو وتنکا رفت و قلعه را مستخلص گردانید و مردم آن ولایت را مطیع کرد .حاجی خسرو نام امیری از امرای ایزد آباد را در آنجا به نیابت خود گذاشت و خود بازگشت...)

در مورد وجه تسمیه تنکابن نظریه دیگری نیز مشاهده گردید.تنکابن یا تنک آب بن یعنی جایی که جلگه ساحلی دریای خزر تنک میشود. تنک به زبان محلی یعنی کم و اندک است. آن قسمت از ساحل دریا که اندک از بن کوه فاصله دارد به عبارتی آن قسمت از ساحل دریا که با پهنای کمی از بن آب ظاهر شده است تنک آب بن یا تنکابن نامیده میشود.در ناحیه رامسر فاصله کوه تا دریا به حداقل چهارصد متر و حداکثر در محور شمال و جنوب شهر شهسوار(تنکابن امروزی) 9 کیلومتر میباشد.

در مطلب بعدی در مورد حدود و وسعت تنکابن در گذشته وحال خواهم نوشت...

 

|+| نوشته شده توسط صابر مهدیزاده در یکشنبه 24 اردیبهشت1385 و ساعت 0 قبل از ظهر | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندها

امکانات

  RSS