چشمه کیله

قبلا به شما عاشقان تاریخ قول داده بودم جریان جدایی تنکابن از استان گیلان را در یک پست تعریف کنم . البته باید ببخشید که دیر

شد.

در چهارم رمضان سال 1195 ه.ق  آقا محمد خان قاجار که در شرف تاسیس حکومت قاجار بود برادر خود مرتضی قلی خان قاجار را مامور فتح گیلان نمود. در این زمان در تنکابن مهدی خان خلعتبری حکومت می کرد که از طرف کریم خان زند به این پست رسیده بود. اوضاع نابسامان زندیان و بخت بلند قاجاریان در تحصیل سلطنت باعث شد تا مهدی خان به یاری مرتضی قلی خان بشتابد.

علاوه بر تفنگچیان تنکابنی سپاهی مرکب از ایلات مختلف قاجار و ترکمانان دشت گرگان و مازندرانی های بخش شرقی عازم فتح رشت شدند. پس از نزدیکی این نیرو به رودسر هدایت خان فومنی گیلانی حاکم رشت در راهشان خندقی عمیق کند و بنای جنگ را گذاشت. پس از چهل و پنج روز زد و خورد چون هدایت خان که امید خود را از پیروزی از دست داده بود میرزا صادق منجم باشی لنگرودی و آقا محمد صالح لاهیجانی را که مردی دانشمند بود با هدایا و پیشکش های فراوان نزد آقا محمد خان فرستاد و تعهد خراج کرد .آقا محمد خان نیز برادرش مرتضی قلی خان را از گیلان احضار نمود.

حضور افراد جنگی تنکابن در نیروی مرتضی قلی خان سبب خشم شدید هدایت خان و مردم رشت گردید. زیرا تنکابن را جزیی از خاک گیلان و مردمش را گیلانی میدانستند و توقع چنین کاری را از آنها نداشتند. از این رو خصومتی سخت میان مردم کل گیلان و سکنه تنکابن پدید آمد.

مهدی خان خلعتبری به ناچار تقاضای جدایی تنکابن را از قلمرو سیاسی گیلان از آقا محمد خان کرد.

از تاریخ  1195 ه.ق ولایت تنکابن پس از قرنها آمیختگی با فرهنگ و زبان و تاریخ گیلان وسرنوشت مشتترک با مردمش از آنها جدا گردید و ضمیمه مازندران گشت.

با الحاق دو ناحیه کلاردشت و کجور به تنکابن زیر لوای حکومتی مهدی خان ولایت محال ثلاث تشکیل گردید.

نوشته شده توسط صابر مهدیزاده در دوشنبه 29 خرداد1385 ساعت 11 بعد از ظهر موضوع | لينک ثابت