مستر رابینو در کتاب سفرنامه گیلان و مازندران خود چنین می نویسد:(( شهسوار بندر خرم آباد است که در نیم فرسخی شمال آن ودر مصب رودخانه مزر(چشمه کیله)  واقع است. این رودخانه از سه نهر تشکیل می یابد:  ولمرود- دوهزار-سه هزار.در موقع عصر امیر اسعد ( فرزند ارشد محمد ولیخان سپهسالار حاکم تنکابن ) با ما به شهسوار آمد. شهسوار و تنکابن از محلات توابع اند که بزرگترین بلوک تنکابن است.

از شهسوار سواره حرکت کردیم از چشمه کیله( مزر) و بعد از پل چوبی که بر نهر سنگسر واقع است عبور کردیم.

اما درباره وجه تسمیه شهسوار چنین نوشته اند هنگامی که آغا محمد خان قاجار در لشکرکشی به گیلان برای هدایت خان حاکم آنجا می رفت سپاهیان به میزبانی مهدی خان خلعتبری حاکم وقت تنکابن شبی را در کنار ساحل دریا به روز آوردند.

روز بعد وقتی با همراهانش آن محل را ترک میکنند و چند کیلومتر از خوابگاه شب دور میشوند پیشکارش متوجه میشود یک شی قابل توجهی را در محلی  که شب بیتوته کرده بودند جا گذاشته اند و چون کسی نام آن محل را نمی دانست به پیک میگوید که همان جایی که صبح شاه سوار بر اسب شد بروید و آن شی را بیاورید. بعدها بر اثر استعمال زیاد آنجا شاه سوار یا شهسوار نامیده شد.                                                                              در پایان باید  به سلیقه کسی که کلمه زیبا و کاملا فارسی شهسوار را بر این شهر زیبا و ساحلی گذاشت آفرین گفت. 

  


 

نوشته شده توسط صابر مهدیزاده در چهارشنبه 27 اردیبهشت1385 ساعت 0 قبل از ظهر موضوع تاریخ تنکابن | لينک ثابت